ຮັກຄືເລື່ອງຫົວໃຈ ແຕ່ຊີວິດຄູ່ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ ຄວນໄປຕໍ່ ຫຼື ຢຸດຄວາມສຳພັນ?
ຖ້າເຮົາມີຄົນຮັກທີ່ຄົບກັນມາຫຼາຍປີ ຈະມີຄວາມຄາດຫວັງຢາກໃຫ້ຄວາມສຳພັນເປັນໄປໃນທິດທາງໃດແດ່ ທຸກຄົນເຄີຍລອງຄິດເຖິງອະນາຄົດທີ່ມີຮ່ວມກັນບໍ່? ວ່າຈະຮັກກັນໄປເລື່ອຍໆ ຫຼື ຕ້ອງມີພັນທະຫຍັງຈັກຢ່າງມາຜູກກັນໄວ້ດີກວ່າ ແຕ່ຖ້າຮັກກັນຫຼາຍ ແລ້ວບໍ່ມີອະນາຄົດເດ ຊີວິດຂອງສອງຄົນຈະເປັນແນວໃດ ເພາະວ່າຄວາມຮັກ ແລະ ການເລືອກໃຊ້ຊີວິດ, ຄວາມຄິດບໍ່ໄດ້ກົງກັນເລີຍ ຖ້າບໍ່ມີເປົ້າໝາຍທິດທາງທີ່ຊັດເຈນ ຈະເລືອກຈັບມືກັນ ຫຼື ປ່ອຍໃຫ້ແຕ່ລະຄົນພົບເສັ້ນທາງຂອງຕົນເອງ?
ຫຼາຍຄົນນິຍາມວ່າ ຄວາມຮັກເປັນສິ່ງທີ່ສວຍງາມ ແລະ ເປັນພື້ນທີ່ປອດໄພເຮັດໃຫ້ສະບາຍໃຈ ຄືກັບບ້ານທີ່ອົບອຸ່ນຫຼັງໜຶ່ງ, ແຕ່ບາງຄົນກໍໃຫ້ນິຍາມວ່າ ຄວາມຮັກຄືອາກາດ ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ຕາມລະດູການ ບາງເທື່ອກໍມີໄພທຳມະຊາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ທຸກເມື່ອ ເຊິ່ງເລື່ອງຄວາມຮັກຄວາມສຳພັນມັນກໍເປັນເລື່ອງທີ່ຊັບຊ້ອນຫຼາຍ ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າອັນໃດດີກວ່າ ຫຼື ບໍ່ດີເລີຍ ມັນກໍແລ້ວແຕ່ແວດລ້ອມຂອງແຕ່ລະຄູ່.
ຖ້າຫາກວ່າເຮົາກຳລັງຕົກຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ ຄວາມຮັກມັນດີທຸກຢ່າງ ແຕ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນອະນາຄົດ ເພາະຄວາມຄິດບໍ່ກົງກັນ ສະແດງວ່າອາດຈະເດີນທາງໄປດ້ວຍກັນບໍ່ໄດ້ ແລ້ວຈະເຮັດແນວໃດ? ມັນອາດຈະເກີດຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ສັບສົນ ແລະ ເຈັບປວດໃນຄວາມສໍາພັນ ເພາະມັນໝາຍຄວາມວ່າ ຄວາມຮັກທີ່ມີຢູ່ແມ່ນບໍ່ເຫັນເປົ້າໝາຍ ແລະ ເສັ້ນທາງຊີວິດອັນດຽວກັນເລີຍ.
ຫຼາກຫຼາຍຄວາມສຳພັນກໍມີຄວາມຊັບຊ້ອນທີ່ຍາກຈະເຂົ້າໃຈ ແຕ່ກໍໄດ້ມີທິດສະດີໜຶ່ງທີ່ຖືກສ້າງເພື່ອໃຊ້ໄວ້ກຳນົດຂອບເຂດຂອງຄວາມຮັກ ເຊິ່ງນິຍາມວ່າ ຄວາມຮັກແບບຮູບສາມຫຼ່ຽມ (Triangular Theory of Love) ສ້າງຂຶ້ນໂດຍ Robert Sternberg (1986) ໄດ້ໃຫ້ນິຍາມເລື່ອງຄວາມຮັກບໍ່ມີພຽງແຕ່ “ອາລົມຄວາມຮູ້ສຶກ” ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍຍັງໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ 3 ອົງປະກອບຫຼັກເຊັ່ນ:
- ຄວາມຫຼົງໃຫຼ (Passion): ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຮ້ອນແຮງ ແລະ ດຶງດູດໃຈ.
- ຄວາມສະໜິດສະໜົມ (Intimacy): ຄວາມຜູກພັນທາງອາລົມ, ຄວາມໄວ້ໃຈ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈ.
- ພັນທະສັນຍາ(Commitment): ການຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຮັກສາຄວາມສຳພັນໄວ້ ແລະ ການວາງແຜນອະນາຄົດຮ່ວມກັນ.
ເມື່ອຄົນຮັກຂອງເຮົາຂາດອົງປະກອບສຳຄັນຄື Commitment ຄວາມຮັກຈະກາຍເປັນພຽງຄວາມຜູກພັນທາງອາລົມທີ່ສ້າງຄວາມທຸກໃຈໃນໄລຍະຍາວ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ເສັ້ນທາງອະນາຄົດຂອງການສ້າງຊີວິດຮ່ວມກັນ.
ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຕັດສິນໃຈ ແລະ ພິຈາລະນາ
- ສື່ສານກັນແບບກົງໄປກົງມາ: ລົມກັບຄົນຮັກດ້ວຍເຫດຜົນ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບ “ພາບອະນາຄົດ” ທີ່ແຕ່ລະຄົນເຫັນ. ຖ້າຫາກວ່າບໍ່ສາມາດລົມກັນເຂົ້າໃຈໄດ້ ການດຶງເວລາອາດເຮັດໃຫ້ທັງສອງຝ່າຍເສຍເວລາ ແລະ ເຈັບປວດຫຼາຍຂຶ້ນ.
- ການຮັກສາຄວາມສຸກ: ຖາມຕົນເອງວ່າ “ຄວາມສຸກໃນປັດຈຸບັນ” ຄຸ້ມຄ່າກັບ “ຄວາມທຸກ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນໃນອະນາຄົດ” ຫຼື ບໍ່? ບາງເທື່ອການປ່ອຍມືຈາກຄວາມຮັກທີ່ສວຍງາມແຕ່ບໍ່ມີທາງໃຫ້ໄປຕໍ່ ຄືການໃຫ້ໂອກາດຕົນເອງ ແລະ ຄົນຮັກໄດ້ຄົ້ນພົບຄວາມສຸກທີ່ຍືນຍົງກວ່າ.
- ຄວາມຮັກຕ້ອງບໍ່ທຳລາຍຕົນເອງ: ການຝືນຢູ່ໃນຄວາມສຳພັນທີ່ບໍ່ມີອະນາຄົດ, ບໍ່ວ່າຈະຮັກກັນຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ ອາດນຳໄປສູ່ຄວາມເຈັບປວດທາງໃຈ ແລະ ທຳລາຍສັກກະຍະພາບໃນການເຕີບໃຫຍ່ຂອງທັງສອງຝ່າຍໄດ້.
ການຕັດສິນໃຈເພື່ອຈະຢຸດຕິຄວາມສຳພັນທັງໆທີ່ຍັງຮັກ ແລະ ຜູກພັນກັນຫຼາຍ ຫຼື ການທີ່ຕົກໃນສະຖານະການນີ້ເປັນເລື່ອງທີ່ຍາກທີ່ສຸດໃນການຕັດສິນໃຈ, ແຕ່ການ ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ຄືຂັ້ນຕອນທຳອິດສູ່ການດູແລຮັກສາໃຈ ເຖິງວ່າຈະເຈັບປວດ ແຕ່ການເລືອກທາງເດີນທີ່ຊັດເຈນຄື ຄວາມຮັກທີ່ເຮົາມອບໃຫ້ຕົນເອງ ແລະ ຄົນຮັກ.